Biżuteria w okresie secesji

Art Nouveau (nurt w sztuce w XIX wieku) pojawił się jako sprzeciw masowej produkcji biżuterii. Artyści doszli do przekonania, że należy zrezygnować z maszynowej, masowej produkcji ozdób na rzecz tradycyjnej obróbki ręcznej. Biżuteria powinna zachwycać kreatywnością twórców i jakością wykonania. Szczególnie tacy twórcy jak William Morris i John Ruski wykonywali biżuterię ręczną przez co była ona droga i mało dostępna. Pozostali wykonawcy starali się godzić produkcję maszynową z ręczną. Okres secesji przypada na wiek XIX, zapoczątkowali go głownie intelektualiści i artyści. Poszukiwali oni nowych możliwości wykonywania swoich dzieł. Pragnęli porzucić dotychczasowy historycyzm i połączyć styl w każdej dziedzinie : architekturze, biżuterii, wzornictwie, malarstwie, czy rzeźbie. Secesja pochodzi od łacińskiego słowa seccesio, co oznacza odejście. Okres ten występowało pod wieloma nazwami, w zależności od kraju : we Francji – art nouveau, w Niemczech – Jugendstil, we Włoszech – stile floreale, w Polsce – secesja.

 

   Nowa sztuka była nurtem międzynarodowym, aczkolwiek najintensywniej występującym we Francji. Nazwę swą zaczerpnęła od francuskiego sklepu Maison de l’Art Nouveau, którego właścicielem był marszand Samuel Bing. Art nouveau kształtowało się pod wpływem kultury japońskiej. Jej charakterystycznymi cechami była długa, wijąca się linia, mająca przedstawiać różne rzeczy, takie jak bicz, pędy roślin czy dziewczęce włosy. Dominującym tematem była przyroda. Na obraz pojawiającym się częstym motywem były tajemnicze, półnagie syreny (femmes fleurs), ważki, storczyki, nietoperze i jemioła, pawie i temu podobne. Paleta kolorów składała się  z brązów, zieleni, żółci i błękitów. Pojawia się tutaj też płaska plama, która miała sugerować przestrzeń. Artyści chętnie stosowali asymetrię oraz kolory jasne. Obrazy były wąskie i prostokątne. W tym kierunku można dostrzec większość złożoność poprzez widoczny geometryzm i abstrakcję.

   W dziełach jubilerskich odżyła technika emaliowa (plique-a-jour). Emalia jest mieszaniną sproszkowanego barwnego szkła, które było mocowana do powierzchni biżuterii przez wypalanie w niskiej temperaturze. Była to jedna z trudniejszym technik, a jej pionierami byli Georges Fouquet, Philippe Wolfers i Lucien Gaillard. Nurt secesyjny rozpowszechniał się prawie w każdej dziedzinie  sztuki. Dzięki takim postacią jak Rouze i Mascaraud z Paryża również w modzie. Stosowali oni stosunkowo tańsze wyroby, przez co artystyczna biżuteria stała się bardziej dostępna.

   Schermafbeelding 2017-11-11 om 14.50.28.pngNa szczególną uwagę zasługuję biżuteria Rene Lalique’a. Marka biżuterii istnieje do dnia dzisiejszego. Pracował on w technice plique-a-jour. Doskonale znał się na łączeniu różnych materiałów tych droższych z tymi tańszymi. Tak jak złota i kamieni szlachetnych z wytłaczanym szkłem, stalą czy aluminium. Jego inspiracją była przyroda. Projektował w stylu neoklasycznym, symbolicznym i orientalnym. Około 1914 roku porzucił tworzenie biżuterii na rzecz produkcji wyrobów szklanych.

   Pod koniec XX wieku secesja przestaje istnieć. Jej twórcy umierają, a pozostali powracają do stylu akademickiego. Na początku XX wieku zaczyna być traktowana jako znak złego gustu.

Źródło :

  1. J.Miller, Biżuteria, Grupa Wydawnicza Foksal sp.z o.o., Warszawa, 2010,
  2. https://pl.wikipedia.org/wiki/Secesja_(sztuka),
  3. http://www.lalique.com/en
  4. http://www.partecipiamo.it

Jowita Kuźniar

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s